கட்டுருபன்கள் -கட்டே 3 -கண் 71 -கண்ணும் 14 -கண்ணே 5 -கண்ணேயும் 1 -கொல் 26 -கொலோ 3 -கொல்லோ 10 -தம் 1 -தொறு 1 -தொறும் 5 -தொறூஉம் 2 -தோறு 1 -தோறும் 3 -பால் 1 -பொருட்டால் 3 -பொருட்டு 5 -மன் 18 -மன்ற 2 -மன்னும் 2 -மன்னோ 7 -மாட்டு 7 -மாட்டும் 7 -மின் 2 -வயின் 2 -வாய் 2

இடப்பக்கமுள்ள ஏதேனும் ஒரு சொல்லின் மேல் சொடுக்கவும் முழு அதிகாரத்தையும் காண, தொடரடைவு அடியில் அடிக்கோடிடப்பட்டுள்ள எண்ணைச் சொடுக்கவும். -கட்டே (3) சுவை ஒளி ஊறு ஓசை நாற்றம் என்று ஐந்தின் வகை தெரிவான்-கட்டே உலகு - குறள் 3:7 குடி பிறந்து குற்றத்தின் நீங்கி வடு பரியும் நாண் உடையான்-கட்டே தெளிவு - குறள் 51:2 அன்பு அறிவு தேற்றம் அவா இன்மை இ நான்கும் நன்கு உடையான்-கட்டே தெளிவு - குறள் 52:3 TOP -கண் (71) மனத்துக்-கண் மாசு இலன் ஆதல் அனைத்து அறன் ஆகுல நீர பிற - குறள் 4:4 மனை மாட்சி இல்லாள்-கண் இல் ஆயின் வாழ்க்கை எனை மாட்சித்தாயினும் இல் - குறள் 6:2 அன்பு அகத்து இல்லா உயிர் வாழ்க்கை வன்பால்-கண் வற்றல் மரம் தளிர்த்த அற்று - குறள் 8:8 உடைமையுள் இன்மை விருந்தோம்பல் ஓம்பா மடமை மடவார்-கண் உண்டு - குறள் 9:9 எழுமை எழு பிறப்பும் உள்ளுவர் தம்-கண் விழுமம் துடைத்தவர் நட்பு - குறள் 11:7 கெடுவாக வையாது உலகம் நடுவாக நன்றிக்-கண் தங்கியான் தாழ்வு - குறள் 12:7 அழுக்காறு உடையான்-கண் ஆக்கம் போன்று இல்லை ஒழுக்கம் இலான்-கண் உயர்வு - குறள் 14:5 பிறன் பொருளான் பெட்டு ஒழுகும் பேதைமை ஞாலத்து அறம் பொருள் கண்டார்-கண் இல் - குறள் 15:1 பகை பாவம் அச்சம் பழி என நான்கும் இகவா ஆம் இல் இறப்பான்-கண் - குறள் 15:6 அருள் வெஃகி ஆற்றின்-கண் நின்றான் பொருள் வெஃகி பொல்லாத சூழ கெடும் - குறள் 18:6 பயனில பல்லார் முன் சொல்லல் நயனில நட்டார்-கண் செய்தலின் தீது - குறள் 20:2 தீப்பால தான் பிறர்-கண் செய்யற்க நோய்ப்பால தன்னை அடல் வேண்டாதான் - குறள் 21:6 பயன் மரம் உள்ளூர் பழுத்து அற்றால் செல்வம் நயன் உடையான்-கண் படின் - குறள் 22:6 மருந்து ஆகி தப்பா மரத்து அற்றால் செல்வம் பெருந்தகையான்-கண் படின் - குறள் 22:7 களவின்-கண் கன்றிய காதல் விளைவின்-கண் வீயா விழுமம் தரும் - குறள் 29:4 அருள் கருதி அன்புடையார் ஆதல் பொருள் கருதி பொச்சாப்பு பார்ப்பார்-கண் இல் - குறள் 29:5 அளவின்-கண் நின்று ஒழுகலாற்றார் களவின்-கண் கன்றிய காதலவர் - குறள் 29:6 களவு என்னும் கார் அறிவாண்மை அளவு என்னும் ஆற்றல் புரிந்தார்-கண் இல் - குறள் 29:7 இன்னா என தான் உணர்ந்தவை துன்னாமை வேண்டும் பிறன்-கண் செயல் - குறள் 32:6 ஒருமைக்-கண் தாம் கற்ற கல்வி ஒருவற்கு எழுமையும் ஏமாப்பு உடைத்து - குறள் 40:8 நல்லார்-கண் பட்ட வறுமையின் இன்னாதே கல்லார்-கண் பட்ட திரு - குறள் 41:8 ஒல்வது அறிவது அறிந்து அதன்-கண் தங்கி செல்வார்க்கு செல்லாதது இல் - குறள் 48:2 உடை தம் வலி அறியார் ஊக்கத்தின் ஊக்கி இடைக்-கண் முரிந்தார் பலர் - குறள் 48:3 ஆற்றாரும் ஆற்றி அடுப இடன் அறிந்து போற்றார்-கண் போற்றி செயின் - குறள் 50:3 தேரான் தெளிவும் தெளிந்தான்-கண் ஐயுறவும் தீரா இடும்பை தரும் - குறள் 51:10 இதனை இதனால் இவன் முடிக்கும் என்று ஆய்ந்து அதனை அவன்-கண் விடல் - குறள் 52:7 வினைக்-கண் வினை உடையான் கேண்மை வேறு ஆக நினைப்பானை நீங்கும் திரு - குறள் 52:9 சிறப்பு அறிய ஒற்றின்-கண் செய்யற்க செய்யின் புறப்படுத்தான் ஆகும் மறை - குறள் 59:10 மடிமை குடிமைக்-கண் தங்கின் தன் ஒன்னார்க்கு அடிமை புகுத்திவிடும் - குறள் 61:8 வினைக்-கண் வினை கெடல் ஓம்பல் வினை குறை தீர்ந்தாரின் தீர்ந்தன்று உலகு - குறள் 62:2 தாளாண்மை என்னும் தகைமைக்-கண் தங்கிற்றே வேளாண்மை என்னும் செருக்கு - குறள் 62:3 ஆக்கமும் கேடும் அதனால் வருதலால் காத்து ஓம்பல் சொல்லின்-கண் சோர்வு - குறள் 65:2 வீறு எய்தி மாண்டார் வினை திட்பம் வேந்தன்-கண் ஊறு எய்தி உள்ளப்படும் - குறள் 67:5 கலங்காது கண்ட வினைக்-கண் துளங்காது தூக்கம் கடிந்து செயல் - குறள் 67:8 எனை மாட்சித்து ஆகியக்-கண்ணும் வினை மாட்சி இல்லார்-கண் இல்லது அரண் - குறள் 75:10 நகுதல்-பொருட்டு அன்று நட்டல் மிகுதிக்-கண் மேற்சென்று இடித்தல்-பொருட்டு - குறள் 79:4 அழிவினவை நீக்கி ஆறு உய்த்து அழிவின்-கண் அல்லல் உழப்பதாம் நட்பு - குறள் 79:7 குடி பிறந்து தன்-கண் பழி நாணுவானை கொடுத்தும் கொளல் வேண்டும் நட்பு - குறள் 80:4 உள்ளற்க உள்ளம் சிறுகுவ கொள்ளற்க அல்லல்-கண் ஆற்றறுப்பார் நட்பு - குறள் 80:8 எல்லைக்-கண் நின்றார் துறவார் தொலைவிடத்தும் தொல்லைக்-கண் நின்றார் தொடர்பு - குறள் 81:6 விழையார் விழையப்படுப பழையார்-கண் பண்பின் தலைப்பிரியாதார் - குறள் 81:10 சொல் வணக்கம் ஒன்னார்-கண் கொள்ளற்க வில் வணக்கம் தீங்கு குறித்தமையான் - குறள் 83:7 பேதைமையுள் எல்லாம் பேதைமை காதன்மை கை அல்லதன்-கண் செயல் - குறள் 84:2 பெரிது இனிது பேதையார் கேண்மை பிரிவின்-கண் பீழை தருவது ஒன்று இல் - குறள் 84:9 பகை நட்பா கொண்டு ஒழுகும் பண்புடையாளன் தகைமைக்-கண் தங்கிற்று உலகு - குறள் 88:4 தேறினும் தேறாவிடினும் அழிவின்-கண் தேறான் பகாஅன் விடல் - குறள் 88:6 வகை அறிந்து தற்செய்து தற்காப்ப மாயும் பகைவர்-கண் பட்ட செருக்கு - குறள் 88:8 ஒன்றாமை ஒன்றியார்-கண் படின் எஞ்ஞான்றும் பொன்றாமை ஒன்றல் அரிது - குறள் 89:6 கெடல் வேண்டின் கேளாது செய்க அடல் வேண்டின் ஆற்றுபவர்-கண் இழுக்கு - குறள் 90:3 இல்லாள்-கண் தாழ்ந்த இயல்பின்மை எஞ்ஞான்றும் நல்லாருள் நாணு தரும் - குறள் 91:3 அற வினையும் ஆன்ற பொருளும் பிற வினையும் பெண் ஏவல் செய்வார்-கண் இல் - குறள் 91:9 இழிவு அறிந்து உண்பான்-கண் இன்பம் போல் நிற்கும் கழி பேரிரையான்-கண் நோய் - குறள் 95:6 இல் பிறந்தார்-கண் அல்லது இல்லை இயல்பாக செப்பமும் நாணும் ஒருங்கு - குறள் 96:1 குடிப்பிறந்தார்-கண் விளங்கும் குற்றம் விசும்பின் மதிக்-கண் மறு போல் உயர்ந்து - குறள் 96:7 நலத்தின்-கண் நார் இன்மை தோன்றின் அவனை குலத்தின்-கண் ஐயப்படும் - குறள் 96:8 இறப்பே புரிந்த தொழிற்று ஆம் சிறப்பும் தான் சீரல்லவர்-கண் படின் - குறள் 98:7 ஈவார்-கண் என் உண்டாம் தோற்றம் இரந்து கோள் மேவார் இலாஅக்கடை - குறள் 106:9 உண்டார்-கண் அல்லது அடு நறா காமம் போல் கண்டார் மகிழ்செய்தல் இன்று - குறள் 109:10 பெயல் ஆற்றா நீர் உலந்த உண்கண் உயல் ஆற்றா உய்வு_இல் நோய் என்-கண் நிறுத்து - குறள் 118:4 பருவரலும் பைதலும் காணான்-கொல் காமன் ஒருவர்-கண் நின்று ஒழுகுவான் - குறள் 120:7 இருந்து உள்ளி என் பரிதல் நெஞ்சே பரிந்து உள்ளல் பைதல் நோய் செய்தார்-கண் இல் - குறள் 125:3 ஊடல்-கண் சென்றேன்-மன் தோழி அது மறந்து கூடல்-கண் சென்றது என் நெஞ்சு - குறள் 129:4 TOP -கண்ணும் (14) அருள் செல்வம் செல்வத்துள் செல்வம் பொருள் செல்வம் பூரியார்-கண்ணும் உள - குறள் 25:1 ஐ உணர்வு எய்தியக்-கண்ணும் பயம் இன்றே மெய் உணர்வு இல்லாதவர்க்கு - குறள் 36:4 அரிய கற்று ஆசு அற்றார்-கண்ணும் தெரியுங்கால் இன்மை அரிதே வெளிறு - குறள் 51:3 எனை வகையான் தேறிய-கண்ணும் வினை வகையான் வேறு ஆகும் மாந்தர் பலர் - குறள் 52:4 பற்றற்ற-கண்ணும் பழமை பாராட்டுதல் சுற்றத்தார்-கண்ணே உள - குறள் 53:1 ஒறுத்தாற்றும் பண்பினார்-கண்ணும் கண்ணோடி பொறுத்தாற்றும் பண்பே தலை - குறள் 58:9 படி உடையார் பற்று அமைந்தக்-கண்ணும் மடி உடையார் மாண் பயன் எய்தல் அரிது - குறள் 61:6 எனை திட்பம் எய்தியக்-கண்ணும் வினை திட்பம் வேண்டாரை வேண்டாது உலகு - குறள் 67:10 ஆங்கு அமைவு எய்தியக்-கண்ணும் பயம் இன்றே வேந்து அமைவு இல்லாத நாடு - குறள் 74:10 எனை மாட்சித்து ஆகியக்-கண்ணும் வினை மாட்சி இல்லார்-கண் இல்லது அரண் - குறள் 75:10 வழங்குவது உள் வீழ்ந்தக்-கண்ணும் பழங்குடி பண்பின் தலைப்பிரிதல் இன்று - குறள் 96:5 சால்பிற்கு கட்டளை யாது எனின் தோல்வி துலையல்லார்-கண்ணும் கொளல் - குறள் 99:6 கரவாது உவந்து ஈயும் கண்_அன்னார்-கண்ணும் இரவாமை கோடி உறும் - குறள் 107:1 அரிது அரோ தேற்றம் அறிவுடையார்-கண்ணும் பிரிவு ஓர் இடத்து உண்மையான் - குறள் 116:3 TOP -கண்ணே (5) இலன் என்னும் எவ்வம் உரையாமை ஈதல் குலனுடையான்-கண்ணே உள - குறள் 23:3 பற்றற்ற-கண்ணே பிறப்பு அறுக்கும் மற்றும் நிலையாமை காணப்படும் - குறள் 35:9 பற்றற்ற-கண்ணும் பழமை பாராட்டுதல் சுற்றத்தார்-கண்ணே உள - குறள் 53:1 ஏதிலார் போல பொது நோக்கு நோக்குதல் காதலார்-கண்ணே உள - குறள் 110:9 நீரும் நிழலது இனிதே புலவியும் வீழுநர்-கண்ணே இனிது - குறள் 131:9 TOP -கண்ணேயும் (1) இற்பிறந்தோர்-கண்ணேயும் இன்மை இளி வந்த சொல் பிறக்கும் சோர்வு தரும் - குறள் 105:4 TOP -கொல் (26) கற்றதனால் ஆய பயன் என்-கொல் வால்_அறிவன் நல் தாள் தொழாஅர் எனின் - குறள் 1:2 மகன் தந்தைக்கு ஆற்றும் உதவி இவன் தந்தை என் நோற்றான்-கொல் எனும் சொல் - குறள் 7:10 துன்னியார் குற்றமும் தூற்றும் மரபினார் என்னை-கொல் ஏதிலார்-மாட்டு - குறள் 19:8 அறன் நோக்கி ஆற்றும்-கொல் வையம் புறன் நோக்கி புன்சொல் உரைப்பான் பொறை - குறள் 19:9 ஈத்து உவக்கும் இன்பம் அறியார்-கொல் தாம் உடைமை வைத்து இழக்கும் வன்கணவர் - குறள் 23:8 துறந்தார்க்கு துப்புரவு வேண்டி மறந்தார்-கொல் மற்றையவர்கள் தவம் - குறள் 27:3 மற்றும் தொடர்ப்பாடு எவன்-கொல் பிறப்பு அறுக்கல் உற்றார்க்கு உடம்பும் மிகை - குறள் 35:5 கள் உண்ணா போழ்தில் களித்தானை காணுங்கால் உள்ளான்-கொல் உண்டதன் சோர்வு - குறள் 93:10 ஒன்று எய்தி நூறு இழக்கும் சூதர்க்கும் உண்டாம்-கொல் நன்று எய்தி வாழ்வதோர் ஆறு - குறள் 94:2 அணங்கு-கொல் ஆய் மயில்-கொல்லோ கனம் குழை மாதர்-கொல் மாலும் என் நெஞ்சு - குறள் 109:1 தாம் வீழ்வார் மென் தோள் துயிலின் இனிது-கொல் தாமரைக்கண்ணான்_உலகு - குறள் 111:3 துறைவன் துறந்தமை தூற்றா-கொல் முன்கை இறை இறவாநின்ற வளை - குறள் 116:7 துப்பின் எவன் ஆவர்-மன்-கொல் துயர் வரவு நட்பினுள் ஆற்றுபவர் - குறள் 117:5 பருவரலும் பைதலும் காணான்-கொல் காமன் ஒருவர்-கண் நின்று ஒழுகுவான் - குறள் 120:7 நினைப்பவர் போன்று நினையார்-கொல் தும்மல் சினைப்பது போன்று கெடும் - குறள் 121:3 யாமும் உளேம்-கொல் அவர் நெஞ்சத்து எம் நெஞ்சத்து ஓஒ உளரே அவர் - குறள் 121:4 தம் நெஞ்சத்து எம்மை கடிகொண்டார் நாணார்-கொல் எம் நெஞ்சத்து ஓவா வரல் - குறள் 121:5 மறப்பின் எவன் ஆவன்-மன்-கொல் மறப்பு அறியேன் உள்ளினும் உள்ளம் சுடும் - குறள் 121:7 காதலர் தூதொடு வந்த கனவினுக்கு யாது செய்வேன்-கொல் விருந்து - குறள் 122:1 நனவினான் நம் நீத்தார் என்ப கனவினான் காணார்-கொல் இ ஊரவர் - குறள் 122:10 காலைக்கு செய்த நன்று என்-கொல் எவன்-கொல் யான் மாலைக்கு செய்த பகை - குறள் 123:5 புலப்பேன்-கொல் புல்லுவேன்-கொல்லோ கலப்பேன்-கொல் கண் அன்ன கேளிர் வரின் - குறள் 127:7 ஊடலின் உண்டு ஆங்கு ஓர் இன்பம் புணர்வது நீடுவது அன்று-கொல் என்று - குறள் 131:7 TOP -கொலோ (3) இன் சொல் இனிது ஈன்றல் காண்பான் எவன்-கொலோ வன் சொல் வழங்குவது - குறள் 10:9 தன் உயிர்க்கு இன்னாமை தான் அறிவான் என்-கொலோ மன் உயிர்க்கு இன்னா செயல் - குறள் 32:8 கண் தாம் கலுழ்வது எவன்-கொலோ தண்டா நோய் தாம் காட்ட யாம் கண்டது - குறள் 118:1 TOP -கொல்லோ (10) வித்தும் இடல் வேண்டும்-கொல்லோ விருந்தோம்பி மிச்சில் மிசைவான் புலம் - குறள் 9:5 கைம்மாறு வேண்டா கடப்பாடு மாரி-மாட்டு என் ஆற்றும்-கொல்லோ உலகு - குறள் 22:1 புக்கில் அமைந்தின்று-கொல்லோ உடம்பினுள் துச்சில் இருந்த உயிர்க்கு - குறள் 34:10 எச்சம் என்று என் எண்ணும்-கொல்லோ ஒருவரால் நச்சப்படாஅதவன் - குறள் 101:4 இடும்பைக்கே கொள்கலம்-கொல்லோ குடும்பத்தை குற்றம் மறைப்பான் உடம்பு - குறள் 103:9 இன்றும் வருவது-கொல்லோ நெருநலும் கொன்றது போலும் நிரப்பு - குறள் 105:8 கரப்பவர்க்கு யாங்கு ஒளிக்கும்-கொல்லோ இரப்பவர் சொல்லாட போஒம் உயிர் - குறள் 107:10 அணங்கு-கொல் ஆய் மயில்-கொல்லோ கனம் குழை மாதர்-கொல் மாலும் என் நெஞ்சு - குறள் 109:1 புலப்பேன்-கொல் புல்லுவேன்-கொல்லோ கலப்பேன்-கொல் கண் அன்ன கேளிர் வரின் - குறள் 127:7 ஊடி பெறுகுவம்-கொல்லோ நுதல் வெயர்ப்ப கூடலின் தோன்றிய உப்பு - குறள் 133:8 TOP -தம் (1) வெள்ளத்து அனைய மலர் நீட்டம் மாந்தர்-தம் உள்ளத்து அனையது உயர்வு - குறள் 60:5 TOP -தொறு (1) உறு-தொறு உயிர் தளிர்ப்ப தீண்டலான் பேதைக்கு அமிழ்தின் இயன்றன தோள் - குறள் 111:6 TOP -தொறும் (5) நாள்-தொறும் நாடி முறைசெய்யா மன்னவன் நாள்-தொறும் நாடு கெடும் - குறள் 56:3 நவில்-தொறும் நூல் நயம் போலும் பயில்-தொறும் பண்புடையாளர் தொடர்பு - குறள் 79:3 களித்-தொறும் கள் உண்டல் வேட்டு அற்றால் காமம் வெளிப்படும்-தோறும் இனிது - குறள் 115:5 TOP -தொறூஉம் (2) இழத்-தொறூஉம் காதலிக்கும் சூதே போல் துன்பம் உழத்-தொறூஉம் காதற்று உயிர் - குறள் 94:10 TOP -தோறு (1) அறி-தோறு அறியாமை கண்டு அற்றால் காமம் செறி-தோறும் சே_இழை-மாட்டு - குறள் 111:10 TOP -தோறும் (3) நாள்-தோறும் நாடுக மன்னன் வினை செய்வான் கோடாமை கோடாது உலகு - குறள் 52:10 அறி-தோறு அறியாமை கண்டு அற்றால் காமம் செறி-தோறும் சே_இழை-மாட்டு - குறள் 111:10 களித்-தொறும் கள் உண்டல் வேட்டு அற்றால் காமம் வெளிப்படும்-தோறும் இனிது - குறள் 115:5 TOP -பால் (1) சென்ற இடத்தால் செலவிடா தீது ஒரீஇ நன்றின்-பால் உய்ப்பது அறிவு - குறள் 43:2 TOP -பொருட்டால் (3) தினல்-பொருட்டால் கொல்லாது உலகு எனின் யாரும் விலை-பொருட்டால் ஊன் தருவார் இல் - குறள் 26:6 நாணால் உயிரை துறப்பர் உயிர்-பொருட்டால் நாண் துறவார் நாண் ஆள்பவர் - குறள் 102:7 TOP -பொருட்டு (5) இருந்து ஓம்பி இல் வாழ்வது எல்லாம் விருந்தோம்பி வேளாண்மை செய்தல்-பொருட்டு - குறள் 9:1 தாள் ஆற்றி தந்த பொருள் எல்லாம் தக்கார்க்கு வேளாண்மை செய்தல்-பொருட்டு - குறள் 22:2 ஆற்றின் அளவு அறிந்து கற்க அவை அஞ்சா மாற்றம் கொடுத்தல்-பொருட்டு - குறள் 73:5 நகுதல்-பொருட்டு அன்று நட்டல் மிகுதிக்-கண் மேற்சென்று இடித்தல்-பொருட்டு - குறள் 79:4 TOP -மன் (18) துறப்பார்-மன் துப்புரவு இல்லார் உறற்பால ஊட்டா கழியும் எனின் - குறள் 38:8 உள்ளியது எய்தல் எளிது-மன் மற்றும் தான் உள்ளியது உள்ளப் பெறின் - குறள் 54:10 கொடும் புருவம் கோடா மறைப்பின் நடுங்கு அஞர் செய்யல-மன் இவள் கண் - குறள் 109:6 பிணிக்கு மருந்து பிற-மன் அணி_இழை தன் நோய்க்கு தானே மருந்து - குறள் 111:2 உள்ளுவன்-மன் யான் மறப்பின் மறப்பு அறியேன் ஒள் அமர்_கண்ணாள் குணம் - குறள் 113:5 நிறை அரியர்-மன் அளியர் என்னாது காமம் மறை இறந்து மன்று படும் - குறள் 114:8 மறைப்பேன்-மன் யான் இஃதோ நோயை இறைப்பவர்க்கு ஊற்று நீர் போல மிகும் - குறள் 117:1 துப்பின் எவன் ஆவர்-மன்-கொல் துயர் வரவு நட்பினுள் ஆற்றுபவர் - குறள் 117:5 உள்ளுவன்-மன் யான் உரைப்பது அவர் திறமால் கள்ளம் பிறவோ பசப்பு - குறள் 119:4 பசக்க-மன் பட்டாங்கு என் மேனி நயப்பித்தார் நன் நிலையர் ஆவர் எனின் - குறள் 119:9 மறப்பின் எவன் ஆவன்-மன்-கொல் மறப்பு அறியேன் உள்ளினும் உள்ளம் சுடும் - குறள் 121:7 கயல் உண்கண் யான் இரப்ப துஞ்சின் கலந்தார்க்கு உயல் உண்மை சாற்றுவேன்-மன் - குறள் 122:2 நனவு என ஒன்று இல்லையாயின் கனவினான் காதலர் நீங்கலர்-மன் - குறள் 122:6 மறைப்பேன்-மன் காமத்தை யானோ குறிப்பு இன்றி தும்மல் போல் தோன்றிவிடும் - குறள் 126:3 நிறை உடையேன் என்பேன்-மன் யானோ என் காமம் மறை இறந்து மன்றுபடும் - குறள் 126:4 காண்க-மன் கொண்கனை கண்ணார கண்ட பின் நீங்கும் என் மென் தோள் பசப்பு - குறள் 127:5 வருக-மன் கொண்கன் ஒரு நாள் பருகுவன் பைதல் நோய் எல்லாம் கெட - குறள் 127:6 ஊடல்-கண் சென்றேன்-மன் தோழி அது மறந்து கூடல்-கண் சென்றது என் நெஞ்சு - குறள் 129:4 TOP -மன்ற (2) கொடுத்தும் கொளல் வேண்டும்-மன்ற அடுத்து இருந்து மாணாத செய்வான் பகை - குறள் 87:7 மடலூர்தல் யாமத்தும் உள்ளுவேன்-மன்ற படல் ஒல்லா பேதைக்கு என் கண் - குறள் 114:6 TOP -மன்னும் (2) காம கடல்-மன்னும் உண்டே அது நீந்தும் ஏம புணை-மன்னும் இல் - குறள் 117:4 TOP -மன்னோ (7) கனவினும் இன்னாது-மன்னோ வினை வேறு சொல் வேறு பட்டார் தொடர்பு - குறள் 82:9 சான்றவர் சான்றாண்மை குன்றின் இரு நிலம் தான் தாங்காது-மன்னோ பொறை - குறள் 99:10 நாண் வேலி கொள்ளாது-மன்னோ வியன்? ஞாலம் பேணலர் மேலாயவர் - குறள் 102:6 உள்ளம் போன்று உள்வழி செல்கிற்பின் வெள்ள நீர் நீந்தல-மன்னோ என் கண் - குறள் 117:10 பேணாது பெட்டார் உளர்-மன்னோ மற்று அவர் காணாது அமைவு இல கண் - குறள் 118:8 ஊடுக-மன்னோ ஒளி_இழை யாம் இரப்ப நீடுக-மன்னோ இரா - குறள் 133:9 TOP -மாட்டு (7) இருள் சேர் இரு வினையும் சேரா இறைவன் பொருள் சேர் புகழ் புரிந்தார்-மாட்டு - குறள் 1:5 துன்னியார் குற்றமும் தூற்றும் மரபினார் என்னை-கொல் ஏதிலார்-மாட்டு - குறள் 19:8 கைம்மாறு வேண்டா கடப்பாடு மாரி-மாட்டு என் ஆற்றும்-கொல்லோ உலகு - குறள் 22:1 நகையுள்ளும் இன்னாது இகழ்ச்சி பகையுள்ளும் பண்பு உள பாடு அறிவார்-மாட்டு - குறள் 100:5 இரத்தலும் ஈதலே போலும் கரத்தல் கனவினும் தேற்றாதார்-மாட்டு - குறள் 106:4 அறி-தோறு அறியாமை கண்டு அற்றால் காமம் செறி-தோறும் சே_இழை-மாட்டு - குறள் 111:10 நசைஇயார் நல்கார் எனினும் அவர்-மாட்டு இசையும் இனிய செவிக்கு - குறள் 120:9 TOP -மாட்டும் (7) துன்புறூஉம் துவ்வாமை இல்லாகும் யார்-மாட்டும் இன்புறூஉம் இன்சொலவர்க்கு - குறள் 10:4 விழு பேற்றின் அஃது ஒப்பது இல்லை யார்-மாட்டும் அழுக்காற்றின் அன்மை பெறின் - குறள் 17:2 அஃகி அகன்ற அறிவு என் ஆம் யார்-மாட்டும் வெஃகி வெறிய செயின் - குறள் 18:5 மறத்தல் வெகுளியை யார்-மாட்டும் தீய பிறத்தல் அதனான் வரும் - குறள் 31:3 இழுக்காமை யார்-மாட்டும் என்றும் வழுக்காமை வாயின் அஃது ஒப்பது இல் - குறள் 54:6 ஓர்ந்து கண்ணோடாது இறை புரிந்து யார்-மாட்டும் தேர்ந்து செய்வஃதே முறை - குறள் 55:1 எண்பதத்தால் எய்தல் எளிது என்ப யார்-மாட்டும் பண்புடைமை என்னும் வழக்கு - குறள் 100:1 TOP -மின் (2) என் ஐ முன் நில்லன்-மின் தெவ்விர் பலர் என் ஐ முன் நின்று கல் நின்றவர் - குறள் 78:1 இரப்பன் இரப்பாரை எல்லாம் இரப்பின் கரப்பார் இரவன்-மின் என்று - குறள் 107:7 TOP -வயின் (2) வேண்டற்க வெஃகி ஆம் ஆக்கம் விளை-வயின் மாண்டற்கு அரிது ஆம் பயன் - குறள் 18:7 அற்றம் மறைத்தலோ புல்லறிவு தம்-வயின் குற்றம் மறையா வழி - குறள் 85:6 TOP -வாய் (2) எண் பொருள ஆக செல சொல்லி தான் பிறர்-வாய் நுண் பொருள் காண்பது அறிவு - குறள் 43:4 வைத்தான்-வாய் சான்ற பெரும் பொருள் அஃது உண்ணான் செத்தான் செயக்கிடந்தது இல் - குறள் 101:1 TOP